Openbaring 8

Toen het Lam het zevende zegel opende, werd het stil in de hemel, ongeveer een half uur lang.

En ik zag de zeven engelen die voor God stonden.
Zij kregen zeven bazuinen.

Er kwam nog een engel, die bij het altaar ging staan met een gouden wierookvat.
Hij kreeg veel reukwerk, om dat met de gebeden van alle heiligen op het gouden altaar voor de troon te leggen.

De rook van het reukwerk steeg met de gebeden van de heiligen op uit de hand van de engel, voor God.

Toen nam de engel het wierookvat, vulde het met vuur van het altaar en gooide het op de aarde.
Er kwamen stemmen, donderslagen, bliksemflitsen en een aardbeving.

En de zeven engelen met de zeven bazuinen maakten zich klaar om te blazen.

De eerste engel blies.
Er kwam hagel en vuur, gemengd met bloed, en dat werd op de aarde gegooid.
Een derde deel van de bomen verbrandde en al het groene gras verbrandde.

De tweede engel blies.
Iets als een grote berg, brandend van vuur, werd in de zee gegooid.
Een derde deel van de zee werd bloed.

Een derde deel van de levende schepselen in de zee stierf, en een derde deel van de schepen verging.

De derde engel blies.
Er viel een grote ster uit de hemel, brandend als een fakkel.
Hij viel op een derde deel van de rivieren en op de waterbronnen.

De naam van die ster is Alsem.
Een derde deel van het water werd alsem, en veel mensen stierven van dat water, want het was bitter geworden.

De vierde engel blies.
Een derde deel van de zon werd getroffen, een derde deel van de maan en een derde deel van de sterren.
Zo werd een derde deel daarvan donker.
Een derde deel van de dag gaf geen licht, en van de nacht ook niet.

Ik zag en hoorde een arend hoog aan de hemel vliegen.
Hij riep met luide stem: Wee, wee, wee de mensen op de aarde.
Er komen nog bazuinen van de drie andere engelen.