Jubileeën 30

In de vierde maand van het eerste jaar van de zesde jaarweek trok hij in vrede naar Salem, ten oosten van Sichem.

Daar ontvoerden ze Dina, de dochter van Jakob, naar het huis van Sichem, de zoon van de Hivviet Hemor, de vorst van het land.
Hij sliep met haar en onteerde haar.

Hij vroeg haar vader en haar broers of hij met haar mocht trouwen.

Simeon en Levi overvielen Sichem onverwachts en voltrokken het oordeel aan alle mannen van Sichem.
Ze doodden iedere man die ze er vonden en lieten niemand in leven.
Ze doodden hen allemaal op een pijnlijke manier, omdat ze hun zus Dina hadden onteerd.

Zo mag het vanaf nu nooit meer gebeuren dat een dochter van Israël wordt onteerd.
Want in de hemel was over hen het oordeel uitgesproken dat alle mannen van Sichem met het zwaard gedood moesten worden, omdat ze in Israël iets schandelijks hadden gedaan.

God leverde hen uit aan de zonen van Jakob, zodat die hen met het zwaard zouden uitroeien en het oordeel over hen zouden voltrekken.

Als er in Israël iemand is die zijn dochter of zijn zus wil laten trouwen met een man uit de andere volken, moet hij sterven.
Hij moet gestenigd worden, want hij heeft in Israël iets schandelijks gedaan.

Er mag in Israël geen overspelige vrouw en geen onreinheid gevonden worden, zolang de aarde bestaat, want Israël is heilig voor God.

Want zo is het vastgelegd en opgeschreven op de platen in de hemel over alle nakomelingen van Israël: Wie iemand onrein maakt, moet sterven.
Hij moet gestenigd worden.

Voor deze wet bestaat geen termijn, geen kwijtschelding en geen verzoening.
De man die zijn dochter onrein heeft gemaakt, moet uit heel Israël worden uitgeroeid, want hij heeft een van zijn kinderen aan Moloch gegeven en heeft schuld op zich geladen door haar onrein te maken.

En jij, Mozes, geef de Israëlieten opdracht en waarschuw hen dat ze hun dochters niet aan de andere volken geven en geen dochters van de andere volken nemen, want dat is walgelijk voor God.

Daarom heb ik voor jou in de woorden van de wet alles opgeschreven wat de mannen van Sichem Dina hebben aangedaan, en hoe de zonen van Jakob zeiden: Wij geven onze dochter niet aan een man die onbesneden is, want dat is een schande voor ons.

Het is een schande voor Israël, voor wie zijn dochters aan de andere volken geeft en voor wie dochters van hen neemt.
Want het is onrein en walgelijk voor Israël.

Israël wordt niet van deze onreinheid gereinigd zolang het een vrouw uit de dochters van de andere volken heeft.

Want dan komt er plaag op plaag en vloek op vloek, en elk oordeel, elke plaag en elke vloek zal komen.

God kijkt niet naar de persoon en is niet partijdig.
Van zo iemand neemt Hij niets aan om het te aanvaarden: geen vruchten, geen offer, geen brandoffer, geen vet en geen aangename geur.

Daarom heb ik je opgedragen: Waarschuw Israël met deze getuigenis.

De nakomelingen van Levi werden uitgekozen voor het priesterschap en voor de dienst als Levieten, om altijd voor God te dienen, net als wij.

Zo wordt voor Levi op de platen in de hemel zegen en gerechtigheid opgeschreven, als getuigenis voor de God van allen.

Wij denken aan de gerechtigheid die iemand in zijn leven heeft gedaan, op alle tijden van het jaar.
Tot in duizend generaties schrijven ze het op, en het komt hem en zijn nakomelingen ten goede.
Hij wordt op de platen in de hemel opgeschreven als vriend en als rechtvaardige.

Dit alles heb ik voor jou opgeschreven, en ik heb je opgedragen het aan de Israëlieten te vertellen, zodat ze geen overtreding begaan, de wet niet schenden en het verbond dat voor hen is vastgelegd niet verbreken, maar het houden en als vrienden worden opgeschreven.

Maar als ze overtreden en een van de wegen van de onreinheid gaan, worden ze op de platen in de hemel als vijanden opgeschreven.
Ze worden uit het boek van het leven geschrapt en opgeschreven in het boek van wie vernietigd worden, bij wie van de aarde worden uitgeroeid.

Op de dag dat de zonen van Jakob Sichem doodden, werd er in de hemel voor hen opgeschreven dat ze rechtvaardig en oprecht hadden gehandeld en wraak hadden genomen op de zondaars.
Het werd hun als zegen toegeschreven.

Ze haalden hun zus Dina uit het huis van Sichem en namen alles wat in Sichem was als buit mee: hun schapen, runderen en ezels, al hun bezit en al hun kudden.
Alles brachten ze naar hun vader Jakob.

Hij sprak hen erop aan dat ze de stad met het zwaard hadden aangevallen, want hij was bang voor de bewoners van het land, de Kanaänieten en de Ferezieten.

Maar er lag een schrik van God over alle steden rondom Sichem.
Ze kwamen niet in actie om de zonen van Jakob te achtervolgen, want ze waren door angst overvallen.