Handelingen 5

Een man die Ananias heette, verkocht samen met zijn vrouw Saffira een stuk grond.

Met medeweten van zijn vrouw hield hij een deel van de opbrengst achter.
De rest bracht hij naar de apostelen en legde het aan hun voeten.

Petrus zei: Ananias, waarom heeft de satan je hart gevuld, zodat je tegen de Heilige Geest gelogen hebt?
Je hebt een deel van de opbrengst van het land achtergehouden.

Toen Ananias deze woorden hoorde, viel hij neer en stierf.
Iedereen die het hoorde, werd door grote angst gegrepen.

De jonge mannen stonden op, wikkelden hem in doeken, droegen hem naar buiten en begroeven hem.

Ongeveer drie uur later kwam zijn vrouw binnen.
Zij wist niet wat er gebeurd was.

Petrus vroeg haar: Zeg mij, hebben jullie het land voor dit bedrag verkocht?
Zij zei: Ja, voor dat bedrag.

Petrus zei tegen haar: Waarom hebben jullie samen afgesproken de Geest van de Heere uit te dagen?
Kijk, de mannen die je man begraven hebben, staan voor de deur.
Zij zullen ook jou naar buiten dragen.

Meteen viel zij neer voor zijn voeten en stierf.
De jonge mannen kwamen binnen, vonden haar dood en droegen haar naar buiten.
Zij begroeven haar bij haar man.

Grote angst kwam over de hele gemeenschap van gelovigen en over iedereen die dit hoorde.

Door de handen van de apostelen gebeurden er veel tekenen en wonderen onder het volk.
Zij waren allemaal eensgezind bij elkaar in de zuilengang van Salomo.

Van de anderen durfde niemand zich bij hen aan te sluiten, maar het volk had veel achting voor hen.

Er kwamen er steeds meer bij die in de Heere geloofden, grote groepen mannen en vrouwen.

Zij droegen de zieken zelfs de straat op en legden hen op bedden en matten.
Zo kon de schaduw van Petrus in elk geval op een van hen vallen als hij langskwam.

Ook uit de steden rondom Jeruzalem kwamen de mensen samen.
Zij brachten zieken mee en mensen die door onreine geesten gekweld werden, en zij werden allemaal genezen.

Toen kwamen de hogepriester en al zijn medestanders in actie, de partij van de sadduceeën.
Zij werden vervuld met jaloezie.

Zij grepen de apostelen en zetten hen in de openbare gevangenis.

Maar 's nachts opende een engel van de Heere de deuren van de gevangenis.
Hij bracht hen naar buiten en zei:

Toen zij dat gehoord hadden, gingen zij bij het aanbreken van de dag naar de tempel en gaven onderwijs.
De hogepriester en zijn medestanders riepen intussen de Raad bijeen, met alle oudsten van Israël.
Zij stuurden dienaren naar de gevangenis om de apostelen te halen.

Maar toen de dienaren daar kwamen, vonden zij hen niet in de gevangenis.
Zij gingen terug en brachten verslag uit.

Zij zeiden: Wij vonden de gevangenis zorgvuldig afgesloten, en de bewakers stonden voor de deuren.
Maar toen wij opendeden, vonden wij niemand binnen.

De hogepriester, de bevelhebber van de tempelwacht en de overpriesters hoorden dit.
Zij wisten niet wat zij ermee aan moesten en vroegen zich af waar dit op uit zou lopen.

Toen kwam er iemand die hun vertelde: Kijk, de mannen die jullie in de gevangenis gezet hebben, staan in de tempel en onderwijzen het volk.

De bevelhebber ging erheen met zijn dienaren en bracht hen mee, maar niet met geweld.
Zij waren namelijk bang dat het volk hen zou stenigen.

Zij brachten de apostelen naar de Raad.
De hogepriester ondervroeg hen en zei:

Maar Petrus en de apostelen antwoordden: Men moet God meer gehoorzamen dan mensen.

Toen zij dit hoorden, barstten zij van woede.
Zij wilden hen doden.

Maar een farizeeër in de Raad stond op.
Hij heette Gamaliël en was een leraar van de wet, in aanzien bij het hele volk.
Hij liet de apostelen even naar buiten brengen.

Hij zei tegen de Raad: Israëlieten, kijk goed uit wat jullie met deze mensen gaan doen.

Zij lieten zich door hem overtuigen.
Zij riepen de apostelen binnen, lieten hen geselen en verboden hun te spreken in de Naam van Jezus.
Daarna lieten zij hen gaan.

De apostelen gingen blij weg bij de Raad.
Zij waren waardig gekeurd om vernedering te lijden om Zijn Naam.

Elke dag gingen zij door met onderwijzen in de tempel en in de huizen.
Zij bleven Jezus Christus verkondigen.