Handelingen 18

Daarna vertrok Paulus uit Athene en kwam in Korinthe.

Daar vond hij een Jood die Aquila heette en uit Pontus kwam.
Hij was pas uit Italië aangekomen met zijn vrouw Priscilla, want Claudius had bevolen dat alle Joden Rome moesten verlaten.
Paulus ging naar hen toe.

Hij had hetzelfde beroep als zij en bleef bij hen werken; zij waren tentenmakers.

Elke sabbat sprak hij in de synagoge en probeerde hij Joden en Grieken te overtuigen.

Toen Silas en Timotheüs uit Macedonië kwamen, werd Paulus door de Geest gedrongen.
Hij getuigde tegenover de Joden dat Jezus de Christus is.

Maar zij gingen tegen hem in en lasterden.
Toen schudde hij zijn kleren uit en zei tegen hen: Jullie bloed is op jullie eigen hoofd.
Ik ben er vrij van.
Van nu af aan ga ik naar de andere volken.

Hij ging daar weg en kwam in het huis van een man die Justus heette en God diende.
Zijn huis stond naast de synagoge.

Crispus, de leider van de synagoge, kwam met zijn hele huis tot geloof in de Heere.
Ook veel Korinthiërs die hem hoorden, kwamen tot geloof en lieten zich dopen.

De Heere zei 's nachts in een visioen tegen Paulus: Wees niet bang, maar spreek en zwijg niet.

Hij bleef daar anderhalf jaar en gaf hun onderwijs uit het woord van God.

Toen Gallio stadhouder van Achaje was, keerden de Joden zich eensgezind tegen Paulus.
Zij brachten hem voor de rechterstoel.

Zij zeiden: Deze man haalt de mensen over om God te dienen op een manier die tegen de wet ingaat.

Paulus wilde net iets zeggen.
Maar Gallio zei tegen de Joden: Als het om onrecht of een misdaad ging, zou ik jullie met reden aanhoren.

Hij stuurde hen weg van de rechterstoel.

Toen grepen alle Grieken Sosthenes, de leider van de synagoge.
Zij sloegen hem voor de rechterstoel, maar Gallio trok zich daar niets van aan.

Paulus bleef daar nog veel dagen.
Daarna nam hij afscheid van de gelovigen en voer naar Syrië, samen met Priscilla en Aquila.
In Kenchreeën had hij zijn hoofd kaal laten scheren, want hij had een gelofte gedaan.

Hij kwam in Efeze aan en liet hen daar achter.
Zelf ging hij de synagoge binnen en sprak met de Joden.

Zij vroegen hem om langer te blijven, maar dat wilde hij niet.

Hij nam afscheid van hen en zei: Ik moet het komende feest zeker in Jeruzalem vieren.
Maar als God het wil, kom ik bij jullie terug.
Toen voer hij weg uit Efeze.

Hij kwam aan in Cesarea, ging op naar Jeruzalem en groette de gelovigen.
Daarna ging hij naar Antiochië.

Na een tijd vertrok hij weer.
Hij reisde door het gebied van Galatië en Frygië en versterkte alle leerlingen.

In Efeze kwam een Jood die Apollos heette.
Hij was geboren in Alexandrië, kon goed spreken en kende de Schriften heel goed.

Hij was onderwezen in de weg van de Heere.
Vol vuur sprak hij en gaf hij nauwkeurig onderwijs over Jezus, maar hij kende alleen de doop van Johannes.

Hij begon vrijmoedig te spreken in de synagoge.
Toen Aquila en Priscilla hem hoorden, namen zij hem apart en legden hem de weg van God nauwkeuriger uit.

Hij wilde naar Achaje reizen.
De gelovigen moedigden hem aan en schreven aan de leerlingen daar om hem te ontvangen.
Toen hij daar kwam, was hij een grote steun voor wie door de genade tot geloof gekomen waren.

Want hij weerlegde de Joden krachtig in het openbaar.
Uit de Schriften bewees hij dat Jezus de Christus is.