2 Koningen 18

In het derde jaar van Hosea, de zoon van Ela, de koning van Israël, werd Hizkia koning.
Hij was de zoon van Achaz, de koning van Juda.

Hij was 25 jaar toen hij koning werd, en hij regeerde 29 jaar in Jeruzalem.
Zijn moeder heette Abi en was een dochter van Zacharia.

Hij deed wat juist was in de ogen van de HEERE, net zoals zijn vader David gedaan had.

Hij haalde de offerhoogten weg, sloeg de gewijde stenen stuk en hakte de gewijde palen om.
Ook verbrijzelde hij de koperen slang die Mozes gemaakt had.
Tot in die tijd hadden de Israëlieten daarvoor reukwerk gebrand.
Hij noemde die slang Nehustan.

Hij vertrouwde op de HEERE, de God van Israël.
Onder alle koningen van Juda was er niemand als hij, niet na hem en niet vóór hem.

Hij bleef de HEERE trouw en week niet van Hem af.
Hij hield zich aan de geboden die de HEERE aan Mozes gegeven had.

De HEERE was met hem.
Overal waar hij heen trok, had hij succes.
Hij kwam in opstand tegen de koning van Assyrië en diende hem niet meer.

Hij versloeg de Filistijnen tot aan Gaza en in hun hele gebied, van de wachttoren tot de vestingstad.

In het vierde jaar van koning Hizkia trok Salmaneser, de koning van Assyrië, op tegen Samaria en belegerde de stad.
Dat was het zevende jaar van Hosea, de zoon van Ela, de koning van Israël.

Na drie jaar namen zij de stad in.
Dat was in het zesde jaar van Hizkia en het negende jaar van Hosea, de koning van Israël.

De koning van Assyrië voerde Israël weg naar Assyrië.
Hij bracht hen naar Halah, naar Habor aan de rivier Gozan, en naar de steden van de Meden.

Dat gebeurde omdat zij niet geluisterd hadden naar de HEERE, hun God.
Zij hadden Zijn verbond overtreden.
Alles wat Mozes, de dienaar van de HEERE, geboden had, hadden zij niet gedaan.

In het veertiende jaar van koning Hizkia trok Sanherib, de koning van Assyrië, op tegen alle vestingsteden van Juda en nam ze in.

Toen stuurde Hizkia, de koning van Juda, een bericht naar de koning van Assyrië in Lachis: Ik heb verkeerd gedaan.
Trek bij mij weg.
Wat u mij oplegt, zal ik betalen.
De koning van Assyrië legde Hizkia ongeveer 10.000 kilo zilver en ongeveer 1.000 kilo goud op.

Hizkia gaf al het zilver dat in het huis van de HEERE en in de schatkamers van het paleis lag.

In die tijd sneed Hizkia het goud af van de deuren van de tempel van de HEERE.
Ook haalde hij het goud van de deurposten die hij zelf had laten overtrekken.
Dat gaf hij aan de koning van Assyrië.

Toch stuurde de koning van Assyrië zijn opperbevelhebber, zijn hoofdofficier en zijn opperschenker met een groot leger van Lachis naar koning Hizkia in Jeruzalem.
Zij trokken op en kwamen bij Jeruzalem.
Daar bleven zij staan bij de waterleiding van de bovenste vijver, aan de weg naar het Bleekveld.

Zij riepen om de koning.
Toen kwamen Eljakim, de zoon van Hilkia, de hofmeester, Sebna, de schrijver, en Joah, de zoon van Asaf, de kanselier, naar hen toe.

De opperschenker zei tegen hen: Zeg tegen Hizkia: Zo zegt de grote koning, de koning van Assyrië: Waar vertrouw je toch op?

Toen zeiden Eljakim, de zoon van Hilkia, Sebna en Joah tegen de opperschenker: Spreek toch Aramees tegen uw dienaren, want dat verstaan wij.
Spreek geen Judees, terwijl het volk op de muur meeluistert.

Maar de opperschenker zei tegen hen: Heeft mijn heer mij alleen naar jullie heer en naar jullie gestuurd om dit te zeggen?
Hij heeft mij juist gestuurd naar de mannen op de muur.
Zij zullen hun eigen poep eten en hun eigen urine drinken, net als jullie.

Toen ging de opperschenker staan en riep met luide stem in het Judees: Luister naar het woord van de grote koning, de koning van Assyrië!

Maar het volk zweeg en antwoordde hem geen woord.
De koning had namelijk bevolen: Geef hem geen antwoord.

Toen kwamen Eljakim, de zoon van Hilkia, de hofmeester, Sebna, de schrijver, en Joah, de zoon van Asaf, de kanselier, bij Hizkia.
Hun kleren waren gescheurd, en zij vertelden hem wat de opperschenker gezegd had.