Prediker 6

Er is een kwaad dat ik zag onder de zon, en het komt veel voor bij de mensen.

God geeft een man rijkdom, bezit en eer, zodat hem niets ontbreekt van alles wat hij verlangt.
Maar God geeft hem niet de macht om ervan te eten, en een vreemde eet het op.
Dat is leegte en een pijnlijk kwaad.

Stel dat een man honderd kinderen krijgt en vele jaren leeft, zodat zijn dagen talrijk worden.
Maar hij geniet niet van het goede en krijgt geen begrafenis.
Dan zeg ik dat een doodgeboren kind beter af is.

Want dat kind komt in leegte en gaat in duisternis weg, en in duisternis blijft zijn naam bedekt.

Het heeft de zon niet gezien en niets geweten.
Het heeft meer rust dan die man.

Al leefde die man tweeduizend jaar zonder het goede te zien, gaan zij niet allebei naar één plaats?

Al het zwoegen van een mens is voor zijn mond, en toch raakt zijn verlangen niet vervuld.

Wat heeft een wijze dan meer dan een dwaas?
Wat heeft een arme eraan die weet hoe je onder de levenden moet leven?

Beter is wat je ogen zien dan wat je verlangen najaagt.
Ook dat is leegte en najagen van wind.

Wat er is, is allang bij name genoemd.
Het is bekend wat een mens is: hij kan niet procederen met wie sterker is dan hij.

Hoe meer woorden, hoe meer leegte.
Wat heeft een mens daaraan?

Want wie weet wat goed is voor een mens in dit leven, in de weinige dagen van zijn leegte, die hij doorbrengt als een schaduw?
Wie vertelt een mens wat er na hem komt onder de zon?