Prediker 12

Denk aan je Schepper in de dagen van je jeugd.
Doe dat voordat de slechte dagen komen en de jaren waarvan je zegt: Ik vind er niets meer aan.

Doe dat voordat de zon, het licht, de maan en de sterren donker worden en de wolken terugkomen na de regen.

Dan beven de wachters van het huis en krommen de sterke mannen zich.
De maalsters houden op, want zij zijn te weinig geworden.
Wie door de vensters kijken, zien niets meer.

De deuren naar de straat gaan dicht en het geluid van de molen wordt zacht.
Men staat op bij de stem van een vogeltje, en alle zangeressen klinken gedempt.

Men wordt bang voor de hoogte en ziet gevaren op de weg.
De amandelboom bloeit, de sprinkhaan sleept zich voort en de lust vergaat.
Want de mens gaat naar zijn eeuwige huis, en op straat lopen de rouwklagers.

Denk aan Hem voordat het zilveren koord losraakt en de gouden schaal breekt.
Denk aan Hem voordat de kruik bij de bron stukvalt en het rad bij de put in stukken breekt.

Dan keert het stof terug naar de aarde, zoals het was, en keert de geest terug naar God, die hem gegeven heeft.

De Prediker zegt: Leegte van de leegtes, alles is leegte!

De Prediker was wijs.
Daarom leerde hij het volk ook kennis.
Hij lette op, deed onderzoek en zette veel spreuken op orde.

De Prediker zocht naar mooie woorden, en wat hij opschreef is eerlijk: woorden van waarheid.

De woorden van wijzen zijn als prikkels, als spijkers die diep zijn ingeslagen.
Zij komen van de verzamelaars en zijn gegeven door de ene Herder.

En verder, mijn zoon, wees gewaarschuwd.
Aan het maken van veel boeken komt geen einde, en veel lezen maakt je lichaam moe.

Het slot van alles wat gehoord is: heb ontzag voor God en houd je aan Zijn geboden.
Dat geldt voor ieder mens.

Want God zal elk werk beoordelen, ook alles wat verborgen is, goed of kwaad.