Jubileeën 47

In het zevende jaar van de zevende jaarweek van het zevenenveertigste jubeljaar kwam jouw vader uit het land Kanaän.
Jij werd geboren in het zesde jaar van de vierde jaarweek van het achtenveertigste jubeljaar.
Dat was de tijd waarin de Israëlieten onderdrukt werden.

Farao, de koning van Egypte, beval over hen dat ze al hun jongetjes die geboren werden in de rivier moesten gooien.

Zeven maanden lang gooiden ze hen erin, tot de dag dat jij werd geboren.

Je moeder maakte een kistje voor je, bestreek het met pek en asfalt en zette het tussen het riet aan de oever van de rivier.
Zeven dagen legde ze je daarin.

In die dagen ging Tharmut, de dochter van Farao, naar de rivier om te baden.
Ze hoorde je huilen en zei tegen haar Hebreeuwse dienaressen dat ze je moesten halen, en ze brachten je bij haar.

Ze haalde je uit het kistje en had medelijden met je.

Je zus zei tegen haar: Zal ik een van de Hebreeuwse vrouwen voor u gaan roepen, die dit kind voor u kan verzorgen en borstvoeding kan geven?

Ze ging en riep je moeder Jochebed.
Die kreeg loon van haar en verzorgde je.

Toen je groter was, brachten ze je naar het huis van Farao, en je werd haar zoon.
Je vader Amram leerde je schrijven.
Toen je drie jaarweken oud was, bracht hij je naar het hof van het koninkrijk.

Je bleef drie jaarweken aan het hof, tot de tijd dat je van het hof van het koninkrijk wegging.

De volgende dag zag je twee Israëlieten die met elkaar vochten.
Je zei tegen degene die de ander onrecht deed: Waarom sla je je broer?

Hij werd heel kwaad en zei: Wie heeft jou als leider en rechter over ons aangesteld?
Wil je mij soms doden, zoals je de Egyptenaar hebt gedood?
Toen werd je bang en vluchtte je om die woorden.