Jubileeën 2

Op bevel van God zei de engel die voor Hem staat tegen Mozes: Schrijf het hele verhaal van de schepping op: hoe God in zes dagen al Zijn werk voltooide en alles wat Hij had geschapen, en hoe Hij op de zevende dag rustte.
Hij maakte die dag voor altijd heilig en maakte hem tot een teken voor al Zijn werk.

Want op de eerste dag schiep Hij de hemelen daarboven, de aarde en het water, en alle geesten die Hem dienen: de engelen die voor Hem staan en de engelen die aan Hem gewijd zijn; de engelen van de geesten van het vuur, van de winden en van de wolken, van de duisternis, van de hagel en van de rijp; de engelen van de stemmen, van de donder en van de bliksem; en de engelen van de geesten van de kou en de hitte, van winter, lente, herfst en zomer, en van alle geesten van Zijn werken in de hemel, op de aarde en in alle diepten.
Ook schiep Hij de duisternis en het licht, de dageraad en de avond, die Hij in Zijn wijsheid had bedacht.

Toen wij Zijn werken zagen, prezen wij Hem en loofden wij Hem om alles wat Hij had gemaakt.
Want op de eerste dag maakte Hij zeven grote werken.

Op de tweede dag maakte Hij het hemelgewelf midden in het water.
Op die dag werd het water verdeeld: de ene helft ging omhoog, boven het gewelf, en de andere helft daalde neer, onder het gewelf, over de hele aarde.
Dit was het enige werk dat Hij op de tweede dag deed.

Op de derde dag deed Hij wat Hij tegen het water had gezegd: het water moest zich van de hele aarde terugtrekken naar één plaats, zodat het droge land tevoorschijn kwam.

Het water deed wat Hij had gezegd.
Het trok zich van de aarde terug naar één plaats, buiten het gewelf, en het droge land kwam tevoorschijn.

Op die dag schiep Hij voor de aarde alle zeeën, elk met zijn eigen verzamelplaats, alle rivieren en alle plaatsen waar het water zich verzamelt, in de bergen en op de hele aarde.

Op de vierde dag maakte God de zon, de maan en de sterren.
Hij plaatste ze aan het hemelgewelf, zodat ze licht zouden geven op de hele aarde.

God maakte de zon tot een groot teken op aarde: voor de dagen, de sabbatten, de maanden, de feesten, de jaren, de sabbatjaren, de jubeljaren en alle tijden van het jaar.

De zon scheidt het licht van de duisternis.
Ze zorgt ervoor dat alles gedijt wat op aarde opkomt en groeit.

Op de vijfde dag schiep Hij de grote zeedieren diep in het water.
Zij waren de eerste wezens van vlees en bloed die Zijn handen maakten.
Ook schiep Hij alles wat in het water beweegt, de vissen, en alles wat vliegt, de vogels, met al hun soorten.

De zon ging over hen op en zorgde voor hun welzijn, en voor alles wat op aarde was.

Op de zesde dag maakte Hij alle wilde dieren, al het vee en alles wat over de aarde kruipt.

Na dit alles maakte Hij de mens, een man en een vrouw.
Hij gaf de mens de heerschappij over alles op de aarde en in de zeeën, over alles wat vliegt, over de wilde dieren en het vee, over alles wat over de aarde kruipt en over de hele aarde.
Over dat alles gaf Hij hem de heerschappij.

Alles bij elkaar waren het tweeëntwintig soorten.

Op de zesde dag voltooide Hij al Zijn werk: alles in de hemel en op de aarde, in de zeeën en in de diepten, in het licht en in de duisternis, alles.

Hij gaf ons een groot teken: de sabbat.
Zes dagen moeten wij werken, en op de zevende dag moeten wij rusten van al ons werk.

Tegen alle engelen die voor Hem staan en alle engelen die aan Hem gewijd zijn, die twee grote groepen, zei Hij dat wij met Hem moesten rusten, in de hemel en op de aarde.

Hij zei tegen ons: Kijk, ik zal voor mezelf een volk apart zetten uit alle volken, en ook zij zullen de sabbat houden.
Ik zal dat volk voor mij heilig maken en het zegenen, zoals ik de sabbat heilig heb gemaakt.
Zo maak ik hen heilig en zegen ik hen.
Zij zullen mijn volk zijn, en ik zal hun God zijn.

Hij maakte de sabbat voor hen tot een teken, zodat ook zij samen met ons de sabbat zouden houden op de zevende dag: om te eten en te drinken en Hem te prijzen die alles heeft geschapen.
Want Hij had een volk gezegend en voor Zich heilig gemaakt dat boven alle volken uitsteekt, zodat het samen met ons de sabbat zou houden.

Hij liet Zijn geboden opstijgen als een aangename geur, die Hem altijd welgevallig is.

Van Adam tot Jakob waren er tweeëntwintig stamvaders van de mensheid.

Aan hen werd gegeven dat zij altijd gezegend en heilig zouden zijn.

Hij schiep de hemel, de aarde en alles wat geschapen is in zes dagen.

En jij, geef de Israëlieten opdracht om deze dag te houden en heilig te maken.
Ze mogen er geen enkel werk op doen en hem niet ontheiligen, want hij is heiliger dan alle andere dagen.

Wie die dag ontheiligt, moet sterven.
Wie op die dag werkt, moet sterven, voor altijd.

Maar ieder mens die de sabbat houdt en op die dag rust van al zijn werk, zal altijd heilig en gezegend zijn, net als wij.

Vertel de Israëlieten wat er voor deze dag is bepaald: ze moeten erop rusten en de dag niet loslaten door hun dwalende hart te volgen.
Laat niemand op die dag werk doen dat niet past, of doen waar hij zelf zin in heeft.

Ze mogen op die dag niets van het ene huis naar het andere dragen, want die dag is heiliger en meer gezegend dan alle dagen van het jubeljaar van de jubeljaren.
Wij hielden de sabbat al in de hemel, voordat aan een mens bekend werd gemaakt dat hij hem op aarde moest houden.

De Schepper van alles heeft deze dag gezegend.
Maar Hij heeft niet elk volk en elke natie heilig gemaakt om de sabbat te houden, alleen Israël.
Aan Israël alleen heeft Hij gegeven om op die dag op aarde te eten, te drinken en de sabbat te houden.

De Schepper van alles, die deze dag heeft gemaakt, heeft hem gezegend en hem heilig en heerlijk gemaakt, meer dan alle andere dagen.

Deze wet en getuigenis werd aan de Israëlieten gegeven als een eeuwige wet voor al hun generaties.