Jesaja 64

Scheur toch de hemel open en kom naar beneden, zodat de bergen voor U wegsmelten.

Zoals een smeltvuur brandt en water doet borrelen, zo moet U Uw naam bekendmaken aan Uw tegenstanders.
Laat de volken beven voor Uw aangezicht.

Toen U vreselijke dingen deed die wij niet verwachtten, kwam U naar beneden en smolten de bergen voor U weg.

Van oudsher heeft niemand het gehoord of vernomen, en geen oog heeft gezien wat U doet voor wie op U wacht.

U ontmoet wie met vreugde gerechtigheid doen en aan U denken op Uw wegen.
Kijk, U was boos omdat wij zondigden.
Op die wegen ligt de eeuwigheid, zodat wij gered worden.

Maar wij allen zijn als een onreine, en al onze gerechtigheden zijn als een vies kleed.
Wij vallen allemaal af als een blad, en onze misdaden voeren ons weg als de wind.

Er is niemand die Uw naam aanroept, niemand die zich opricht om U vast te grijpen.
Want U verbergt Uw gezicht voor ons en laat ons wegsmelten door onze schuld.

Maar nu, HEERE, U bent onze Vader.
Wij zijn leem en U bent onze pottenbakker.
Wij zijn allemaal het werk van Uw handen.

HEERE, wees niet zo boos en denk niet eeuwig aan onze schuld.
Kijk toch, wij zijn allemaal Uw volk.

Uw heilige steden zijn een woestijn geworden.
Sion is een woestijn geworden en Jeruzalem een puinhoop.

Ons heilige en prachtige huis, waarin onze vaderen U loofden, is met vuur verbrand.
Alles wat ons dierbaar was, ligt in puin.

HEERE, zou U zich hierover inhouden?
Zou U zwijgen en ons zo diep laten lijden?