Genesis 29

Daarna vervolgde Jakob zijn reis naar het land van de volken in het oosten.

Daar zag hij een waterput in het veld.
Er lagen drie kudden schapen bij, want uit die put kregen de kudden water.
Een grote steen bedekte de opening van de put.

Wanneer alle kudden daar verzameld waren, rolden de herders de steen weg en gaven de schapen water.
Daarna legden ze de steen weer op zijn plaats.

Jakob vroeg de herders: Mijn vrienden, waar komen jullie vandaan?
Ze antwoordden: Wij komen uit Haran.

Daarna vroeg hij: Kennen jullie Laban, een nakomeling van Nahor?
Ze antwoordden: Ja, we kennen hem.

Daarna vroeg Jakob: Gaat het goed met hem?
Zij antwoordden: Ja, het gaat goed.
Kijk, daar komt zijn dochter Rachel met de schapen.

Jakob zei: Het is nog volop dag.
Het is nog geen tijd om de kudden bijeen te brengen.
Geef de schapen water en ga ze daarna weer weiden.

Ze antwoordden: Dat kunnen we niet.
Eerst moeten alle kudden bij elkaar zijn.
Dan rollen we de steen weg en geven we de schapen water.

Terwijl Jakob nog met hen sprak, kwam Rachel eraan met de schapen van haar vader.
Zij was namelijk herderin.

Toen Jakob Rachel en de schapen van zijn oom Laban zag, liep hij naar de put.
Hij rolde de steen weg en gaf Labans schapen water.

Daarna kuste Jakob Rachel.
Hij begon luid te huilen.

Jakob vertelde Rachel dat hij familie van haar vader was en een zoon van Rebekka.
Rachel rende naar huis en vertelde het aan haar vader.

Zodra Laban hoorde dat zijn neef Jakob was gekomen, rende hij hem tegemoet.
Hij omhelsde en kuste hem en bracht hem naar huis.
Jakob vertelde Laban alles wat er was gebeurd.

Laban zei tegen hem: Jij bent werkelijk mijn eigen vlees en bloed!
Daarna bleef Jakob een volle maand bij Laban.

Daarna zei Laban tegen Jakob: Je bent wel mijn familielid, maar daarom hoef je niet voor niets voor mij te werken.
Vertel me welk loon je wilt.

Laban had twee dochters.
De oudste heette Lea en de jongste Rachel.

Lea had zachte ogen, maar Rachel had een mooi figuur en een mooi gezicht.

Jakob hield van Rachel.
Daarom zei hij tegen Laban: Ik zal zeven jaar voor u werken als u mij uw jongste dochter Rachel geeft.

Laban antwoordde: Ik kan haar beter aan jou geven dan aan een andere man.
Blijf hier bij mij.

Zo werkte Jakob zeven jaar voor Rachel.
Omdat hij van haar hield, leken die jaren voor hem maar enkele dagen.

Daarna zei Jakob tegen Laban: De zeven jaar zijn voorbij.
Geef mij nu mijn vrouw, zodat ik met haar kan slapen.

Laban nodigde alle mannen uit die daar woonden en gaf een feestmaal.

Maar 's avonds bracht Laban zijn dochter Lea naar Jakob.
Jakob sliep met haar.

Laban gaf zijn slavin Zilpa aan zijn dochter Lea als persoonlijke dienares.

De volgende ochtend zag Jakob dat het Lea was.
Hij vroeg Laban: Wat hebt u mij aangedaan?
Ik heb toch voor Rachel gewerkt?
Waarom hebt u mij bedrogen?

Laban antwoordde: Hier geven we de jongste dochter niet eerder ten huwelijk dan de oudste.

Jakob deed dat en maakte de week met Lea af.
Toen gaf Laban hem zijn dochter Rachel als vrouw.

Laban gaf zijn slavin Bilha aan zijn dochter Rachel als persoonlijke dienares.

Jakob sliep ook met Rachel.
Hij hield meer van Rachel dan van Lea.
Daarna werkte hij nog zeven jaar voor Laban.

De HEERE zag dat Lea niet geliefd was.
Daarom maakte Hij haar vruchtbaar, terwijl Rachel onvruchtbaar bleef.

Lea werd zwanger en kreeg een zoon.
Ze noemde hem Ruben, want ze zei: De HEERE heeft mijn ellende gezien.
Nu zal mijn man van mij houden.

Ze werd opnieuw zwanger en kreeg een zoon.
Ze zei: De HEERE heeft gehoord dat ik niet geliefd ben.
Daarom heeft Hij mij ook deze zoon gegeven.
Ze noemde hem Simeon.

Weer werd ze zwanger en kreeg een zoon.
Ze zei: Nu zal mijn man zich eindelijk aan mij hechten, omdat ik hem drie zonen heb gegeven.
Daarom kreeg hij de naam Levi.

Nogmaals werd ze zwanger en kreeg een zoon.
Ze zei: Deze keer zal ik de HEERE loven.
Daarom noemde ze hem Juda.
Daarna kreeg ze voorlopig geen kinderen meer.