Exodus 32

Het volk zag dat Mozes lang wegbleef en niet van de berg afkwam.
Daarom verzamelden zij zich rond Aäron en zeiden: Sta op en maak goden voor ons die voor ons uitgaan.
Wij weten niet wat er met die man Mozes gebeurd is, die ons uit Egypte heeft geleid.

Aäron antwoordde hun: Doe de gouden oorringen af die jullie vrouwen, zonen en dochters dragen.
Breng ze bij mij.

Toen deed het hele volk de gouden oorringen af die zij droegen en bracht ze naar Aäron.

Aäron nam de sieraden van hen aan, bewerkte het goud met een graveerstift en maakte er een gegoten kalf van.
Toen zeiden zij: Dit zijn uw goden, Israël, die u uit Egypte hebben geleid.

Toen Aäron dat zag, bouwde hij voor het kalf een altaar.
Daarna riep hij uit: Morgen vieren we een feest voor de HEERE!

De volgende dag stonden zij vroeg op.
Zij offerden brandoffers en brachten dankoffers.
Daarna ging het volk zitten om te eten en te drinken.
Vervolgens stonden zij op om feest te vieren.

Toen zei de HEERE tegen Mozes: Ga!
Daal af, want jouw volk, dat jij uit Egypte hebt geleid, heeft zichzelf door zijn afgoderij in het verderf gestort.

De HEERE zei verder tegen Mozes: Ik heb dit volk gezien.
Het is een hardnekkig volk!

Mozes smeekte de HEERE, zijn God: HEERE, waarom zou Uw toorn ontbranden tegen Uw volk?
U hebt hen met grote kracht en sterke hand uit Egypte geleid.

Toen zag de HEERE af van de ramp die Hij Zijn volk had aangekondigd.

Mozes keerde zich om en daalde de berg af met de twee platen van de getuigenis in zijn hand.
De platen waren aan beide kanten beschreven, aan de voor- en achterkant.

De platen waren Gods eigen werk.
Het schrift dat erin gegraveerd was, was door God zelf geschreven.

Toen Jozua het juichende volk hoorde, zei hij tegen Mozes: Er klinkt oorlogsgeschreeuw in het kamp.

Mozes antwoordde: Het klinkt niet als een overwinningskreet en ook niet als het geschreeuw bij een nederlaag.
Ik hoor mensen om beurten zingen.

Toen Mozes het kamp naderde, zag hij het kalf en de dansende groepen.
Hij werd woedend, gooide de platen uit zijn handen en verbrijzelde ze onder aan de berg.

Hij nam het kalf dat zij hadden gemaakt en verbrandde het in het vuur.
Daarna vermaalde hij het tot poeder en strooide dat op het water.
Vervolgens liet hij de Israëlieten dat water drinken.

Mozes vroeg Aäron: Wat heeft dit volk je aangedaan dat je hen tot zo'n grote zonde hebt gebracht?

Aäron antwoordde: Mijn heer moet niet boos worden.
U weet zelf dat dit volk tot het kwaad geneigd is.

Mozes zag dat het volk weerloos was.
Aäron had het volk weerloos gemaakt, zodat het bij zijn vijanden tot schande werd.

Daarom ging Mozes bij de poort van het kamp staan en zei: Wie bij de HEERE hoort, moet bij mij komen!
Toen verzamelden alle Levieten zich bij hem.

Hij zei tegen hen: Zo zegt de HEERE, de God van Israël: Iedereen moet zijn zwaard aan zijn heup hangen.
Ga het hele kamp door, van poort tot poort en weer terug.
Dood je broer, vriend en naaste!

De Levieten deden wat Mozes had gezegd.
Die dag werden drieduizend mannen uit het volk gedood.

Mozes had namelijk gezegd: Wijd jezelf vandaag aan de dienst van de HEERE.
Iedereen moet zich zelfs tegen zijn zoon en broer keren.
Dan zal Hij jullie vandaag zegenen.

De volgende dag zei Mozes tegen het volk: Jullie hebben een grote zonde begaan.
Nu zal ik naar de HEERE omhooggaan.
Misschien kan ik verzoening voor jullie zonde verkrijgen.

Mozes ging terug naar de HEERE en zei: Ach, dit volk heeft een grote zonde begaan.
Zij hebben gouden goden voor zichzelf gemaakt.

De HEERE antwoordde Mozes: Wie tegen mij zondigt, zal ik uit mijn boek wissen.

Zo trof de HEERE het volk met een plaag vanwege het kalf dat Aäron voor hen had gemaakt.