Exodus 2

Een man uit de stam Levi trouwde met een vrouw uit dezelfde stam.

De vrouw werd zwanger en kreeg een zoon.
Ze zag dat hij mooi was en verborg hem drie maanden.

Toen ze hem niet langer verborgen kon houden, maakte ze voor hem een mandje van biezen.
Ze bestreek het met lijm en pek.
Daarna legde ze de jongen erin en zette het mandje tussen het riet langs de rivieroever.

Zijn zus bleef op een afstand staan om te zien wat er met hem zou gebeuren.

Farao's dochter ging naar de rivier om zich te wassen.
Haar dienaressen liepen langs de oever.
Toen zij het mandje tussen het riet zag, stuurde ze haar dienares om het te halen.

Ze opende het mandje en zag het jongetje.
Hij huilde.
Ze kreeg medelijden met hem en zei: Dit is een Hebreeuwse jongen!

Toen vroeg zijn zus aan Farao's dochter: Zal ik een Hebreeuwse voedster halen om de jongen voor u te voeden?

Farao's dochter antwoordde: Ga.
Het meisje ging de moeder van de jongen halen.

Farao's dochter zei tegen de moeder: Neem dit jongetje mee en geef hem voor mij borstvoeding.
Ik zal u daarvoor betalen.
De vrouw nam de jongen mee en gaf hem borstvoeding.

Toen de jongen groot genoeg was, bracht zijn moeder hem naar Farao's dochter.
Zij nam hem aan als haar zoon.
Ze noemde hem Mozes, want ze zei: Ik heb hem uit het water gehaald.

Toen Mozes volwassen was, ging hij op een dag naar zijn volksgenoten en keek naar hun zware werk.
Hij zag hoe een Egyptenaar een van zijn Hebreeuwse volksgenoten sloeg.

Mozes keek om zich heen.
Toen hij niemand zag, sloeg hij de Egyptenaar dood en verborg het lichaam in het zand.

De volgende dag ging Mozes opnieuw naar buiten.
Daar zag hij twee Hebreeuwse mannen vechten.
Hij vroeg aan de man die fout zat: Waarom sla je je volksgenoot?

De man antwoordde: Wie heeft jou als leider en rechter over ons aangesteld?
Ben je van plan mij te doden, zoals je de Egyptenaar hebt gedood?
Toen werd Mozes bang en zei: Mijn daad is dus echt bekend geworden!

Toen Farao hierover hoorde, wilde hij Mozes doden.
Maar Mozes vluchtte voor Farao en ging in Midian wonen.
Daar ging hij bij een waterput zitten.

De priester van Midian had zeven dochters.
Zij kwamen water putten en vulden de drinkbakken om de kudde van hun vader water te geven.

Toen kwamen er herders die de vrouwen wegjoegen.
Mozes stond op, redde hen en gaf hun kudde te drinken.

Toen de vrouwen bij hun vader Rehuël terugkwamen, vroeg hij: Waarom zijn jullie vandaag zo snel terug?

Zij antwoordden: Een Egyptenaar heeft ons uit de handen van de herders gered.
Hij heeft zelfs ruim voldoende water voor ons geput en de kudde water gegeven.

Hun vader vroeg: Waar is die man dan?
Waarom hebben jullie hem laten gaan?
Roep hem, zodat hij bij ons komt eten.

Mozes besloot bij de man te blijven wonen.
De man gaf Mozes zijn dochter Zippora tot vrouw.

Zippora kreeg een zoon.
Mozes noemde hem Gersom, want hij zei: Ik ben een vreemdeling geworden in een vreemd land.

Lange tijd later stierf de koning van Egypte.
De Israëlieten zuchtten onder de slavernij en riepen om hulp.
Hun noodkreet over die slavernij steeg op tot God.

God hoorde hun gekerm en dacht aan Zijn verbond met Abraham, Izak en Jakob.

God zag de Israëlieten en bekommerde zich om hen.