Esther (apocrief) 15

Op de derde dag hield zij op met bidden.
Zij legde haar rouwkleren af en trok haar prachtige kleren aan.

Toen zij zich heel mooi had opgemaakt, riep zij de Redder aan, die alles ziet, en zij nam haar twee dienstmeisjes mee.

Op de een leunde zij, alsof zij zich heel deftig hield,

en de ander volgde haar en droeg de sleep van haar kleed.

Zij bloosde in de jeugd van haar schoonheid en haar gezicht stond vrolijk en vriendelijk, maar haar hart was benauwd van angst.

Toen zij alle deuren door was, bleef zij staan voor de koning.
Hij zat op zijn koninklijke troon, gekleed in al zijn prachtige kleding, helemaal in goud en kostbare stenen, en hij was heel ontzagwekkend.

Hij hief zijn gezicht op, dat schitterde van pracht, en keek haar met hevige woede aan.
De koningin zakte ineen, haar kleur veranderde, zij viel flauw en zonk neer op het hoofd van het dienstmeisje dat voor haar liep.

En God keerde het hart van de koning om tot goedheid.
Hij schrok, sprong van zijn troon, sloeg zijn armen om haar heen tot zij bijkwam, en troostte haar met woorden van vrede.
Hij zei tegen haar: Wat is er, Esther?
Ik ben je broer.
Houd moed, je zult niet sterven, want dit gebod geldt alleen voor anderen, niet voor ons.

Kom hier.
En hij hief zijn gouden scepter op en legde die op haar hals.

Hij omhelsde haar en zei: Spreek tegen mij.

En zij zei tegen hem: Ik zag u aan, heer, als een engel van God, en mijn hart raakte in verwarring van ontzag voor uw majesteit.

Terwijl zij dat zei, viel zij opnieuw flauw.

De koning raakte in verwarring, en al zijn dienaren stelden haar gerust.