Esther (apocrief) 11

In het vierde jaar van de regering van Ptolemeüs en Cleopatra brachten Dositheüs, die zei dat hij priester en Leviet was, en zijn zoon Ptolemeüs deze brief over het Purimfeest mee.
Zij zeiden dat hij echt was en dat Lysimachus, de zoon van Ptolemeüs, hem in Jeruzalem vertaald had.

In het tweede jaar van de regering van Artaxerxes de Grote, op de eerste dag van de maand Nisan, had Mordechai een droom, de zoon van Jaïr, de zoon van Simeï, de zoon van Kis, uit de stam Benjamin.
Hij was een Joodse man die in de stad Susan woonde, een aanzienlijk man en een dienaar aan het hof van de koning.

Hij was een van de ballingen die koning Nebukadnezar uit Jeruzalem naar Babel had weggevoerd, samen met Jechonia, de koning van Juda.
En dit was zijn droom:

Kijk, er was een geluid van rumoer en donderslagen, aardbeving en onrust op de aarde.
En kijk, er kwamen twee grote draken tevoorschijn, allebei klaar om te vechten, en hun gebrul werd luid.

Door hun gebrul maakten alle volken zich klaar voor oorlog, om te strijden tegen het volk van de rechtvaardigen.

En kijk, het was een dag van duisternis en donkerheid, van verdrukking en benauwdheid; er was grote jammer en onrust op de aarde.

Heel het rechtvaardige volk raakte in verwarring, bang voor hun ondergang, en zij maakten zich klaar om te sterven.

Zij riepen luid tot God, en uit hun geroep kwam, als uit een kleine bron, een grote rivier met veel water voort.

Het licht en de zon gingen op, de nederigen werden verhoogd en zij verslonden de aanzienlijken.

Mordechai, die deze droom gezien had, werd wakker en dacht na over wat God wilde doen.
Hij bewaarde die droom in zijn hart en wilde hem op alle manieren begrijpen, tot die nacht toe.