Jubileeën 4

In de derde jaarweek van het tweede jubeljaar kreeg Eva Kaïn, en in de vierde jaarweek kreeg ze Abel.

In het eerste jaar van het derde jubeljaar doodde Kaïn zijn broer.

Hij doodde hem in het veld.
Het bloed van Abel riep vanaf de aarde tot in de hemel en klaagde om hem die vermoord was.

God strafte Kaïn omdat hij Abel had gedood.
Hij maakte hem een vluchteling op aarde vanwege het bloed van zijn broer, en Hij vervloekte hem op de aarde.

Daarom staat op de platen in de hemel geschreven: Vervloekt is wie zijn naaste met kwade opzet doodslaat.
En laat iedereen die het gezien heeft zeggen: Zo moet het zijn.
En wie het gezien heeft maar het niet heeft gemeld, moet net zo vervloekt zijn als de dader.

Daarom melden wij, als wij bij God, onze God, komen, alle zonde die er gebeurt in de hemel en op de aarde, in het licht en in de duisternis, overal.

Adam en zijn vrouw rouwden vier jaarweken lang om Abel.

In de zesde jaarweek kreeg Eva een dochter, Azura.

Kaïn trouwde met zijn zus Awan, en aan het einde van het vierde jubeljaar kreeg zij Henoch.

Adam sliep met zijn vrouw Eva, en ze kreeg nog negen zonen.

In de vijfde jaarweek van het vijfde jubeljaar trouwde Seth met zijn zus Azura.
In het vierde jaar van die jaarweek kreeg zij Enos.

Enos was de eerste die op aarde de naam van God aanriep.

In de derde jaarweek van het zevende jubeljaar trouwde Enos met zijn zus Noam.
In het derde jaar van de vijfde jaarweek kreeg zij een zoon, en hij noemde hem Kenan.

Aan het einde van het achtste jubeljaar trouwde Kenan met zijn zus Mualelit.
In het negende jubeljaar, in het derde jaar van de eerste jaarweek, kreeg zij een zoon, en hij noemde hem Mahalal-el.

In de tweede jaarweek van het tiende jubeljaar trouwde Mahalal-el met Dina, de dochter van Barakeël.
Zij was een dochter van zijn tante, de zus van zijn vader.

In de vierde jaarweek van het elfde jubeljaar trouwde Jered met Baraka, de dochter van Rasueël.
Zij was een dochter van zijn tante, de zus van zijn vader.

Henoch was de eerste van alle mensen die op aarde geboren waren die het schrift, kennis en wijsheid leerde.

Hij was de eerste die een getuigenis opschreef.
Hij waarschuwde de mensen van alle generaties op aarde.
Hij beschreef de jaarweken van de jubeljaren, maakte de dagen van de jaren bekend, zette de maanden op volgorde en beschreef de sabbatjaren, zoals wij het hem hadden uitgelegd.

In een droom zag hij wat er was gebeurd en wat er zou gebeuren: hoe het de mensen zou vergaan, generatie na generatie, tot aan de dag van het oordeel.
Hij zag en begreep alles.

In de zevende jaarweek van het twaalfde jubeljaar trouwde hij met Edni, de dochter van Daniël.
Zij was een dochter van zijn tante, de zus van zijn vader.

Daarna was hij zes jubeljaren lang bij de engelen van God.

Hij getuigde tegen de wachters, die gezondigd hadden met de dochters van de mensen.

Hij werd bij de mensen weggenomen, en wij brachten hem met grote eer naar de tuin van Eden.

Om hem kwam het water van de vloed niet over het land van Eden.
Want hij was daar geplaatst als een teken, om te getuigen tegen alle mensen en alles te vertellen wat de generaties doen, tot aan de dag van het oordeel.

Hij brandde 's avonds het reukwerk van het heiligdom op de berg, en dat was God welgevallig.

Want God heeft vier plaatsen op aarde: de tuin van Eden, de berg van het oosten, deze berg waarop jij vandaag staat, de berg Sinaï, en de berg Sion.
Die zal in de nieuwe schepping heilig gemaakt worden om de aarde heilig te maken.
Daardoor zal de aarde, generatie na generatie, gereinigd worden van alle schuld en onreinheid.

In het eerste jaar van de derde jaarweek van het veertiende jubeljaar trouwde Methusalach met Edna, de dochter van Ezraël.
Zij was een dochter van zijn tante, de zus van zijn vader.
Hij kreeg een zoon en noemde hem Lamech.

In de derde jaarweek van het vijftiende jubeljaar trouwde Lamech met Betenos, de dochter van Barakeël.
Zij was een dochter van zijn tante, de zus van zijn vader.
In die jaarweek kreeg zij een zoon.
Lamech noemde hem Noach en zei: Deze jongen zal mij troosten in mijn verdriet, bij al mijn werk en om de grond die God heeft vervloekt.

Aan het einde van het negentiende jubeljaar, in het zesde jaar van de zevende jaarweek, stierf Adam.
Al zijn zonen begroeven hem in het land waar hij geschapen was.

Er ontbraken zeventig jaar aan de duizend jaar.
Want duizend jaar is als één dag, volgens de getuigenis van de hemel.

Aan het einde van dit jubeljaar, in hetzelfde jaar, werd ook Kaïn gedood.
Zijn huis stortte op hem in.
Hij stierf in zijn eigen huis, gedood door de stenen ervan.

Daarom staat op de platen in de hemel vastgelegd: Met hetzelfde voorwerp waarmee iemand zijn naaste doodt, moet hij zelf gedood worden.
Zoals hij de ander heeft verwond, zo moet men hem ook doen.

In het vijfentwintigste jubeljaar trouwde Noach met Emzara, de dochter van Rakiël.
Zij was een dochter van zijn zus.