Hebreeën 12

Wij hebben zo'n grote wolk van getuigen om ons heen.
Laten wij daarom elke last afleggen en de zonde die ons zo gemakkelijk verstrikt.
Laten wij met volharding de wedstrijd lopen die voor ons ligt.

Laten wij kijken naar Jezus, de Leidsman en Voltooier van het geloof.
Om de vreugde die voor Hem lag, heeft Hij het kruis verdragen en de schande veracht.
Nu zit Hij aan de rechterhand van de troon van God.

Denk aan Hem, die zoveel tegenspraak van zondaars verdragen heeft.
Dan worden jullie niet moe en raken jullie niet uitgeput in je ziel.

In jullie strijd tegen de zonde hebben jullie nog geen weerstand geboden tot bloedens toe.

En jullie zijn de bemoediging vergeten die tot jullie spreekt als tot kinderen: Mijn zoon, neem de opvoeding door de Heere serieus.
Geef de moed niet op als Hij je terechtwijst.

Verdraag die opvoeding.
God behandelt jullie namelijk als kinderen.
Welke zoon wordt niet door zijn vader opgevoed?

Krijgen jullie geen opvoeding, terwijl iedereen die krijgt, dan zijn jullie geen echte kinderen.

Onze aardse vaders voedden ons op en wij hadden ontzag voor hen.
Zullen wij ons dan niet veel meer onderschikken aan de Vader van de geesten, en leven?

Zij voedden ons een korte tijd op zoals zij het goed vonden.
Maar Hij doet het tot ons nut, zodat wij delen in Zijn heiligheid.

Opvoeding lijkt op het moment zelf geen vreugde maar verdriet.
Later geeft zij een vreedzame vrucht van gerechtigheid aan wie erdoor geoefend zijn.

Richt daarom de slappe handen en de zwakke knieën weer op.

Maak rechte paden voor je voeten.
Dan raakt wat kreupel is niet ontwricht, maar wordt het juist genezen.

Jaag de vrede na met iedereen, en de heiliging.
Zonder heiliging zal niemand de Heere zien.

Let erop dat niemand achterblijft bij de genade van God.
Laat geen wortel van bitterheid opschieten, die onrust brengt en velen besmet.

Laat niemand ontucht plegen of onheilig zijn, zoals Ezau, die zijn eerstgeboorterecht weggaf voor één maaltijd.

Jullie weten dat hij daarna de zegen wilde erven en toch werd afgewezen.
Hij vond geen kans om het terug te draaien, al zocht hij die met tranen.

Jullie zijn niet gekomen bij een tastbare berg, bij brandend vuur, bij donkerheid, duisternis en storm.

Jullie zijn ook niet gekomen bij bazuingeschal en bij een stem die woorden sprak.
Wie die hoorden, smeekten dat er geen woord meer tot hen gesproken zou worden.

Zij konden namelijk het bevel niet verdragen: Zelfs als een dier de berg aanraakt, moet het gestenigd worden.

Het gezicht was zo vreselijk dat Mozes zei: Ik ben doodsbang en ik beef.

Maar jullie zijn gekomen bij de berg Sion en bij de stad van de levende God, het hemelse Jeruzalem, en bij tienduizenden engelen.

Jullie zijn gekomen bij de feestelijke vergadering van de eerstgeborenen, die in de hemel opgeschreven zijn.
Jullie zijn gekomen bij God, de Rechter over allen, en bij de geesten van de rechtvaardigen die volmaakt zijn.

En jullie zijn gekomen bij Jezus, de Middelaar van het nieuwe verbond, en bij het bloed van de besprenkeling, dat beter spreekt dan Abel.

Pas op dat jullie Hem die spreekt niet afwijzen.
Wie Hem afwezen die op aarde sprak, ontkwamen niet.
Hoeveel te minder ontkomen wij als wij ons afkeren van Hem die uit de hemel spreekt.

Zijn stem deed toen de aarde beven.
Maar nu heeft Hij aangekondigd: Nog één keer zal ik niet alleen de aarde laten beven, maar ook de hemel.

Dat woord nog één keer wijst op de verandering van wat kan wankelen, omdat het gemaakt is.
Zo blijft wat niet kan wankelen.

Wij krijgen dus een onwankelbaar Koninkrijk.
Laten wij daarom de genade vasthouden en God dienen zoals Hij het wil, met eerbied en ontzag.

Onze God is namelijk een verterend vuur.