Handelingen 28

Toen wij veilig waren, hoorden wij dat het eiland Malta heette.

De bewoners waren buitengewoon vriendelijk voor ons.
Zij maakten een groot vuur en ontvingen ons allemaal, want het regende en het was koud.

Paulus raapte een bos takken bij elkaar en legde die op het vuur.
Door de hitte kwam er een adder uit, die zich in zijn hand vastbeet.

De bewoners zagen het beest aan zijn hand hangen.
Zij zeiden tegen elkaar: Deze man is vast een moordenaar.
Hij is aan de zee ontkomen, maar de wraak laat hem niet leven.

Maar hij schudde het beest af in het vuur en het deed hem geen kwaad.

Zij verwachtten dat hij zou opzwellen of ineens dood zou neervallen.
Zij wachtten lang en zagen dat hem niets overkwam.
Toen veranderden zij van mening en zeiden dat hij een god was.

Dicht bij die plaats lagen de landgoederen van Publius, de belangrijkste man van het eiland.
Hij ontving ons en gaf ons drie dagen vriendelijk onderdak.

De vader van Publius lag op bed met koorts en buikloop.
Paulus ging naar hem toe, bad, legde hem de handen op en maakte hem gezond.

Toen dat gebeurd was, kwamen ook de andere zieken op het eiland naar hem toe, en zij werden genezen.

Zij eerden ons met veel eer.
Toen wij wegvoeren, gaven zij ons mee wat wij nodig hadden.

Na drie maanden voeren wij weg met een schip uit Alexandrië dat op het eiland overwinterd had.
Het had de Tweelingbroeders als boegbeeld.

Wij kwamen aan in Syrakuse en bleven daar drie dagen.

Vandaar voeren wij langs de kust en kwamen in Regium.
Een dag later stak de zuidenwind op, en de tweede dag kwamen wij in Puteoli.

Daar vonden wij gelovigen, en zij vroegen ons zeven dagen te blijven.
Zo kwamen wij naar Rome.

De gelovigen daar hadden over ons gehoord en kwamen ons tegemoet tot Forum Appii en Tres Tabernae.
Toen Paulus hen zag, dankte hij God en vatte moed.

Toen wij in Rome kwamen, gaf de officier de gevangenen over aan de commandant.
Maar Paulus mocht apart wonen, met de soldaat die hem bewaakte.

Drie dagen later riep Paulus de leiders van de Joden bij elkaar.
Toen zij gekomen waren, zei hij tegen hen: Broeders, ik heb niets gedaan tegen ons volk of tegen de gewoonten van onze voorouders.
Toch ben ik in Jeruzalem gevangengenomen en aan de Romeinen uitgeleverd.

Zij zeiden tegen hem: Wij hebben over jou geen brieven uit Judea gekregen.
Ook heeft geen van de gelovigen die hier kwam, iets slechts over jou verteld.

Zij spraken een dag met hem af.
Toen kwamen er veel mensen naar zijn woning.
Van de vroege morgen tot de avond legde hij het koninkrijk van God uit.
Hij getuigde en probeerde hen te overtuigen over Jezus, uit de wet van Mozes en uit de profeten.

Sommigen lieten zich overtuigen door wat hij zei, maar anderen geloofden het niet.

Zij waren het onderling oneens en gingen uit elkaar.
Paulus zei toen nog dit ene woord: De Heilige Geest heeft terecht door de profeet Jesaja tot onze voorouders gesproken.

Toen hij dit gezegd had, gingen de Joden weg.
Onderling hadden zij veel discussie.

Paulus bleef twee volle jaren in zijn eigen gehuurde woning.
Hij ontving iedereen die bij hem kwam.

Hij verkondigde het koninkrijk van God en gaf onderwijs over de Heere Jezus Christus, met alle vrijmoedigheid en zonder dat iemand hem tegenhield.