Handelingen 12

Rond die tijd greep koning Herodes een paar mensen uit de gemeenschap van gelovigen om hen kwaad te doen.

Hij liet Jakobus, de broer van Johannes, met het zwaard doden.

Hij zag dat de Joden dat goedvonden.
Daarom liet hij ook Petrus grijpen.
Dat was in de dagen van de ongezuurde broden.

Hij zette hem gevangen en gaf hem over aan vier groepen van vier soldaten om hem te bewaken.
Na het paasfeest wilde hij hem aan het volk voorleiden.

Zo werd Petrus in de gevangenis bewaakt.
Maar de gemeenschap van gelovigen bad voortdurend voor hem tot God.

In de nacht voordat Herodes hem wilde voorleiden, sliep Petrus tussen twee soldaten.
Hij was met twee ketenen geboeid, en voor de deur bewaakten wachters de gevangenis.

Ineens stond er een engel van de Heere, en er scheen licht in de cel.
Hij stootte Petrus in zijn zij, maakte hem wakker en zei: Sta snel op.
Toen vielen de ketenen van zijn handen.

De engel zei tegen hem: Doe je gordel om en bind je sandalen aan.
Dat deed hij.
De engel zei: Sla je mantel om en volg mij.

Petrus ging naar buiten en volgde hem.
Hij wist niet dat het echt gebeurde wat de engel deed; hij dacht dat hij een visioen zag.

Zij kwamen langs de eerste en de tweede wacht en bij de ijzeren poort naar de stad.
Die ging vanzelf voor hen open.
Zij gingen naar buiten en liepen een straat door, en meteen ging de engel bij hem weg.

Toen kwam Petrus tot zichzelf.
Hij zei: Nu weet ik zeker dat de Heere Zijn engel gestuurd heeft.
Hij heeft mij gered uit de hand van Herodes en uit alles wat het Joodse volk verwachtte.

Toen hij dat begreep, ging hij naar het huis van Maria, de moeder van Johannes die ook Markus heet.
Daar waren veel mensen bij elkaar in gebed.

Petrus klopte op de deur van de poort.
Een dienares die Rhode heette, kwam luisteren.

Zij herkende de stem van Petrus.
Van blijdschap deed zij de poort niet open, maar rende naar binnen en vertelde dat Petrus voor de poort stond.

Zij zeiden tegen haar: Je bent gek.
Maar zij hield vol dat het zo was.
Toen zeiden zij: Het is zijn engel.

Petrus bleef intussen kloppen.
Toen zij opendeden, zagen zij hem en waren verbijsterd.

Hij gaf hun met zijn hand een teken om stil te zijn.
Hij vertelde hun hoe de Heere hem uit de gevangenis geleid had.
Hij zei: Vertel dit aan Jakobus en aan de gelovigen.
Daarna ging hij weg naar een andere plaats.

Toen het dag werd, ontstond er grote onrust onder de soldaten.
Zij vroegen zich af wat er met Petrus gebeurd was.

Herodes liet hem zoeken, maar vond hem niet.
Hij ondervroeg de wachters en gaf bevel hen weg te leiden.
Daarna ging hij van Judea naar Cesarea en bleef daar.

Herodes was woedend op de mensen van Tyrus en Sidon.
Zij kwamen eensgezind naar hem toe.
Zij haalden Blastus over, de kamerheer van de koning, en vroegen om vrede.
Hun land werd namelijk vanuit het gebied van de koning van voedsel voorzien.

Op een vastgestelde dag trok Herodes zijn koninklijke kleren aan.
Hij ging op de rechterstoel zitten en hield een toespraak voor hen.

Het volk riep naar hem: Dit is de stem van een god en niet van een mens!

Meteen sloeg een engel van de Heere hem, omdat hij God de eer niet gaf.
Hij werd door wormen opgegeten en stierf.

Maar het woord van God groeide en verspreidde zich.

Barnabas en Saulus kwamen terug uit Jeruzalem toen zij hun opdracht volbracht hadden.
Zij namen Johannes mee, die ook Markus heet.