Boek der Wijsheid 19

Maar de toorn overviel de goddelozen zonder ontferming tot aan het einde.

Want God wist van tevoren ook wat zij zouden doen: dat zij hen zouden laten vertrekken, hen met haast zouden wegsturen en er dan spijt van zouden krijgen en hen zouden achtervolgen.

Want terwijl zij nog in de rouw waren en bij de graven van hun doden klaagden, vatten zij een ander dwaas plan op: wie zij met smeekbeden weggestuurd hadden, achtervolgden zij nu als vluchtelingen.

Want de nood die zij verdienden, trok hen naar dit einde en liet hen vergeten wat hun overkomen was, zodat zij de plaag zouden aanvullen die nog aan hun straf ontbrak.

En zo zou Uw volk een heel wonderlijke reis maken, terwijl zij een vreemde dood zouden vinden.

Want de hele schepping werd in haar aard opnieuw geschapen en diende Uw bijzondere bevelen, zodat Uw kinderen ongedeerd bewaard bleven.
De wolk overschaduwde het kamp.

Waar eerst water stond, zag men droog land opkomen: uit de Rode Zee een weg zonder hindernis, en uit een sterke stroom een veld vol gras.

Daar ging heel het volk overheen, dat door Uw hand beschermd werd, en zij zagen wonderlijke wonderen.

Want zij graasden als paarden en huppelden als lammeren, en zij prezen U, Heere, die hen gered had.

Want zij dachten nog aan wat er gebeurd was in het land waar zij vreemdeling waren: hoe de aarde in plaats van jonge dieren vliegen had voortgebracht, en hoe de rivier in plaats van vissen een massa kikkers had opgeborreld.

En ten slotte hebben zij ook een nieuwe geboorte van vogels gezien, toen zij door hun verlangen gedreven om lekker eten vroegen.

Want tot hun troost kwamen er kwartels op uit de zee.
Maar over de zondaars kwamen de straffen,

en die kwamen niet zonder tekenen vooraf, met geweldige bliksems.
Zij leden terecht om hun eigen boosheid, want zij hadden een zwaardere vijandschap tegen vreemdelingen aan de dag gelegd dan de mensen van Sodom.
Die namen de onbekenden die kwamen niet op, maar dezen dwongen de vreemdelingen tot slavernij, die hun juist goedgedaan hadden.

En niet alleen dat: zij konden het ook niet verdragen dat iemand toezicht op hen hield, omdat zij de vreemden vijandig ontvingen.

Zij plaagden met zwaar werk wie zij met een feest ontvangen hadden en die toen al dezelfde rechten deelden.

Maar zij werden ook met blindheid geslagen, net als die mannen voor de deur van de rechtvaardige.
Want zij waren omgeven door dikke duisternis, en ieder zocht de weg naar zijn eigen deur.

Want de elementen veranderen soepel uit zichzelf, zoals in een snarenspel de tonen de naam van de melodie veranderen terwijl zij altijd dezelfde klank houden.
Dat kun je afleiden uit een zorgvuldige blik op wat er gebeurd is.

Want de landdieren veranderden in waterdieren, en wie gemaakt waren om te zwemmen, gingen op de aarde.

Het vuur was krachtig in het water en vergat zijn eigen kracht, en het water vergat dat het blussen kan.

En omgekeerd verzengden de vlammen het vlees niet van de dieren die er middenin liepen en die anders zo snel bederven, en het hemelse eten, dat als ijs makkelijk smolt, smolt niet.

Want in alles, Heere, hebt U Uw volk groot en prachtig gemaakt, en U hebt het nooit te min gevonden om het altijd en overal bij te staan.