2 Korintiërs 8

Broeders, wij maken jullie bekend wat de genade van God gedaan heeft in de gemeenschappen van Macedonië.

Zij werden zwaar beproefd door verdrukking.
Toch was hun blijdschap groot en hun diepe armoede werd een rijkdom van vrijgevigheid.

Ik kan getuigen dat zij gaven naar vermogen, ja zelfs boven hun vermogen, en helemaal uit eigen beweging.

Zij smeekten ons dringend of zij mochten meedoen aan deze dienst voor de heiligen.

Zij deden meer dan wij gehoopt hadden.
Zij gaven eerst zichzelf aan de Heere en daarna aan ons, door de wil van God.

Daarom hebben wij Titus gevraagd om deze inzameling bij jullie af te maken, zoals hij haar begonnen was.

Jullie hebben van alles in overvloed: geloof, spreken, kennis, inzet en liefde voor ons.
Zorg dan dat jullie ook overvloedig zijn in deze gave.

Ik zeg dit niet als bevel.
Met de inzet van anderen wil ik toetsen of jullie liefde echt is.

Jullie kennen de genade van onze Heere Jezus Christus.
Hij was rijk, maar werd arm om jullie.
Zo zouden jullie rijk worden door Zijn armoede.

Ik geef jullie hierin mijn mening, want dat is goed voor jullie.
Jullie zijn een jaar geleden begonnen, niet alleen met doen maar ook met willen.

Maak het nu ook af.
Jullie waren bereidwillig van harte, maak het nu af naar wat jullie hebben.

Is de bereidwilligheid er, dan telt wat iemand heeft en niet wat hij niet heeft.

Het is niet de bedoeling dat anderen het makkelijk krijgen en jullie het moeilijk.

Het gaat om gelijkheid.
Jullie overvloed vult nu hun tekort aan, zodat later hun overvloed jullie tekort aanvult.
Zo ontstaat er gelijkheid.

Zo staat er geschreven: Wie veel verzameld had, hield niets over, en wie weinig verzameld had, kwam niets tekort.

God zij dank.
Hij heeft dezelfde inzet voor jullie in het hart van Titus gelegd.

Hij heeft onze oproep aangenomen.
Met grote inzet is hij uit eigen beweging naar jullie toe gegaan.

Met hem hebben wij de broeder gestuurd die om zijn werk aan het evangelie in alle gemeenschappen geprezen wordt.

Hij is ook door de gemeenschappen aangewezen om met ons mee te reizen met deze gave.
Die dienen wij tot eer van de Heere Zelf en om onze bereidwilligheid te tonen.

Zo voorkomen wij dat iemand ons iets verwijt over deze grote gave die wij beheren.

Wij willen namelijk doen wat goed is, niet alleen voor de Heere maar ook voor de mensen.

Wij hebben ook onze medegelovige met hen meegestuurd.
Wij hebben hem vaak beproefd en hem ijverig bevonden, en nu is hij nog ijveriger door zijn grote vertrouwen in jullie.

Titus is mijn metgezel en medewerker bij jullie.
De anderen zijn afgezanten van de gemeenschappen en een eer voor Christus.

Laat hun dus zien dat jullie liefhebben en dat onze roem over jullie terecht is, waar de gemeenschappen bij zijn.