1 Kronieken 13

David overlegde met de aanvoerders van duizend en van honderd man, en met alle leiders.

Hij zei tegen de hele volksvergadering van Israël: Als u het goedvindt, en als de HEERE onze God het wil, laten wij dan boden sturen.
Laten wij de rest van onze verwanten in alle delen van Israël bijeenroepen, en ook de priesters en Levieten in hun steden met hun weidegronden.
Laten zij zich bij ons voegen.

De hele volksvergadering zei dat zij dat zouden doen, want het hele volk vond het een goed plan.

Toen riep David heel Israël bijeen, van de beek van Egypte tot bij Hamath, om de ark van God uit Kirjath-Jearim te halen.

David trok met heel Israël op naar Baäla, dat is Kirjath-Jearim in Juda.
Daar wilde hij de ark van God vandaan halen.
Dat is de ark van de HEERE, die tussen de cherubs woont en naar wie zij genoemd is.

Zij vervoerden de ark van God op een nieuwe wagen uit het huis van Abinadab.
Uza en Ahio menden de wagen.

David en heel Israël dansten uitbundig voor God, met liederen, harpen, luiten, tamboerijnen, cimbalen en trompetten.

Bij de dorsvloer van Chidon strekte Uza zijn hand uit om de ark vast te houden, want de runderen struikelden.

Toen ontbrandde de toorn van de HEERE tegen Uza.
Hij sloeg hem, omdat hij zijn hand naar de ark had uitgestrekt, en Uza stierf daar voor het aangezicht van God.

David was ontdaan omdat de HEERE zo hard tegen Uza was uitgevallen.
Daarom heet die plaats tot vandaag toe Perez-Uza.

Die dag werd David bang voor God.
Hij zei: Hoe kan ik de ark van God ooit bij mij brengen?

Daarom liet David de ark niet bij zich in de Stad van David brengen.
Hij liet die uitwijken naar het huis van Obed-Edom uit Gath.

Zo bleef de ark van God drie maanden bij het gezin van Obed-Edom, in zijn huis.
En de HEERE zegende het huis van Obed-Edom en alles wat hij had.