1 Korintiërs 9

Ben ik geen apostel?
Ben ik niet vrij?
Heb ik Jezus, onze Heere, niet gezien?
Zijn jullie niet mijn werk in de Heere?

Ben ik voor anderen geen apostel, voor jullie ben ik het zeker.
Jullie zijn het zegel van mijn apostelschap in de Heere.

Dit is mijn verdediging tegenover wie mij ondervragen.

Hebben wij niet het recht om te eten en te drinken?

Hebben wij niet het recht om een gelovige vrouw mee te nemen op reis?
De andere apostelen doen dat ook, en de broers van de Heere, en Cefas.

Of hebben alleen Barnabas en ik geen recht om niet te werken?

Wie gaat er op eigen kosten in dienst?
Wie plant een wijngaard en eet niet van de vrucht?
Of wie hoedt een kudde en drinkt niet van de melk?

Zeg ik dit alleen maar als mens?
Zegt de wet niet hetzelfde?

In de wet van Mozes staat namelijk geschreven: Je mag een os die dorst geen muilkorf omdoen.
Zorgt God soms voor de ossen?

Of zegt Hij dat vooral om ons?
Ja, om ons is het geschreven.
Wie ploegt, moet met hoop ploegen, en wie dorst, moet hopen op zijn deel.

Wij hebben bij jullie geestelijk zaad gezaaid.
Is het dan te veel gevraagd als wij van jullie stoffelijke dingen oogsten?

Als anderen dat recht bij jullie hebben, hebben wij dat dan niet des te meer?
Toch hebben wij van dat recht geen gebruik gemaakt.
Wij verdragen alles, om het evangelie van Christus niet in de weg te staan.

Weten jullie niet dat wie in de tempel dienen, eten van wat in de tempel is?
En dat wie bij het altaar dienen, hun deel van het altaar krijgen?

Zo heeft ook de Heere bepaald dat wie het evangelie verkondigen, van het evangelie leven.

Maar ik heb van niets daarvan gebruikgemaakt.
En ik schrijf dit niet om het alsnog te krijgen.
Ik zou liever sterven dan dat iemand mij deze roem afneemt.

Verkondig ik het evangelie, dan is dat geen roem voor mij.
Het is een opdracht die mij is opgelegd.
Wee mij als ik het evangelie niet verkondig.

Doe ik het uit vrije wil, dan heb ik loon.
Doe ik het niet uit vrije wil, dan is het beheer mij toch toevertrouwd.

Wat is dan mijn loon?
Dat ik het evangelie gratis breng en mijn recht in het evangelie niet gebruik.

Ik ben vrij van iedereen, en toch heb ik mij aan iedereen dienstbaar gemaakt, om er zoveel mogelijk te winnen.

Voor de Joden ben ik een Jood geworden, om Joden te winnen.
Voor wie onder de wet leven, leefde ik als iemand onder de wet, om hen te winnen.

Voor wie zonder de wet zijn, leefde ik als iemand zonder wet, om hen te winnen.
Ik sta wel onder de wet van God, want ik hoor bij Christus.

Voor de zwakken ben ik zwak geworden, om de zwakken te winnen.
Voor iedereen ben ik alles geworden, om in elk geval enkelen te redden.

Dit alles doe ik om het evangelie, zodat ik er zelf ook deel aan krijg.

Weten jullie niet dat in een wedstrijd alle hardlopers lopen, maar dat er één de prijs krijgt?
Loop zó dat jullie hem winnen.

Iedereen die aan een wedstrijd meedoet, beheerst zich in alles.
Zij doen het voor een krans die vergaat, wij voor een krans die blijft.

Zo loop ik dan, niet als iemand die maar wat doet.
Zo vecht ik, niet als iemand die in de lucht slaat.

Ik hard mijn lichaam en houd het in bedwang.
Anders zou ik anderen verkondigen en zelf afgewezen worden.